โซเย นั่งตรงนี้เลย
ว้าว ชเวจุนอู...
ซูบิน เธอได้ข้อความฉันมั้ย
แม่เธอบอกเธอแล้วใช่มั้ย
เรามีปฐมนิเทศกับติวเตอร์คนใหม่พรุ่งนี้
มาที่บ้านฉันตอนห้าโมงนะ
ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลัง
เรื่องเรียนติวของเราน่ะ
- กวดดวิชา... - เอาละ
นักเรียนห้องสามที่รักทุกคน
- เราไม่รักครูสักหน่อย! - แต่ครูรักพวกเธอนะ
พิลซัง หลับไปแล้วเหรอ
เอาละ
หัวหน้าห้องและรองหัวหน้าห้อง...
ทุกคนมาครบแล้วใช่มั้ย
- ครับ - ดีๆ
เอาละครับ
คุณคนขับ เราพร้อมเดินทางแล้ว!
นี่ครับ ขับขี่ปลอดภัยนะครับ
- ขอบคุณครับ - ครับ
เดินทางกันเลย!
- ทำแบบนั้นให้ฉันบ้างได้มั้ย - อะไรเหรอ
- เอานี่ - นั่นเข็มขัดนาย
พระเจ้า เด็กน้อยพวกนี้ สนุกกันมากไปสินะ
ครูโอ ผมอยากพบคุณทันทีที่กลับมาถึง
มีเรื่องด่วนที่เราต้องปรึกษากัน
นี่คือสิ่งที่ฉันจะส่งให้นายเมื่อวันก่อน
ฉันน่าจะถามนายก่อน แต่ฉันก็ไม่ได้ถาม...
เพราะ...
ฉันรู้สึกว่ายังไงฉันก็จะชอบนายต่อไป...
ต่อให้ข้อความเป็นเรื่องจริงก็ตาม
ฉันอายน่ะ...
ว่านายอาจจะรู้ว่าฉันรู้สึกยังไง
พวกเธอทุกคนมีความสุขกันใช่มั้ย
- ค่ะ - เดาว่าเธอคงสนุกคนเดียวสินะ
พวกเธอทุกคนทำได้ยอดเยี่ยม
ตรงกลับบ้านเลยนะ
กลับกันได้แล้ว!
- กลับบ้าน! - ไปกันเถอะ!
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
ไปกันเถอะ
ฉันกลับก่อนนะ
- ยินดีด้วยนะ ซูบิน - เรื่องอะไรเหรอคะ
เขารู้กันทั้งบางแล้ว เรื่องเธอกับจุนอูน่ะ
น่ารักกันจัง
- ฉันไปล่ะ - ฮวังโรมี จะไปแล้วเหรอ
นี่ พอได้แล้ว
อะไรกันเนี่ย
- เอาไปคนละกล่อง - ขอบใจนะ
ไง คู่หู
เราสนิทกันมากขึ้นแล้วใช่มั้ย
แบบนี้ หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง
แล้วอ่านไพ่ทาโรต์ให้ครูบ้าง สัญญานะ
โอเจ อยากไปเที่ยวกับเราต่อมั้ย
ฉันต้องไปทำงานที่ร้านอาหารพ่อน่ะ
ขอตัวก่อนนะ
- บาย - บาย
สวัสดีค่ะ ครูโอ!
นี่ เธอป่วยหรือเปล่า
- หน้าเธอแดงเลย - ใช่แล้ว
อาจเป็นเพราะฉันลืมทางครีมกันแดด
พระเจ้า ผิวฉันไหม้แล้ว
สาวๆ ไปซาวน่ากันเถอะ ฉันเมื่อยไปทั้งตัวเลย
- ฟังดูดีเลย! - ไอเดียดี ไปกันเถอะ
เราทุกคนไปซาวน่ากันเถอะ
- ไปกันเถอะ - ไปอบซาวน่าด้วยกัน
ฉันอยากกลับบ้านแล้ว ฉันเหนื่อยแล้ว
นี่ ไม่เอาน่า ไปกับเราเถอะ
ไปกันเลย!!
- ไปอบซาวน่ากันเถอะ - ไปกันเถอะ
ฉันกับซูบินวางแผนจะไปเที่ยวกันต่อ
นายอยากไปซาวน่ากับเราด้วยมั้ย
ฉันอยากใช้เวลาสองคนกับเธอมากกว่า
พวกเธอไม่ว่าอะไรใช่มั้ย
- แน่นอน - พระเจ้า
- ที่จริงฉันก็มีแผนแล้ว! - แม่เจ้า ฉันก็ด้วย!
รีบไปเถอะ ไปกันเถอะ
พวกเขาไปกันแล้ว
เราไปกันเลยมั้ย
ช่วงเวลาแบบนี้มาถึงแล้วจริงๆ
- อะไรเหรอ - การที่เราสองคนใช้เวลาด้วยกัน
เมื่อก่อนก็มีช่วงเวลาแบบนี้บ่อยๆ นะ
ก็ใช่อยู่
แต่ฉันคิดว่านี่เป็นครั้งแรก...
ที่เราใช้เวลาด้วยกันจริงๆ...
โดยที่ไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย
ซูบิน
จากนี้ไป...
ขอฝากตัวด้วยนะ
- ฉันก็ขอฝากตัวด้วยเหมือนกัน - โอเค
- อร่อยจังเลยเนอะ - ใครเป็นคนแนะนำร้านนี้
- ฉันเอง - เลือกได้ดีเลย
โอเจ! นายออกไปส่งอาหารเหรอ
ฉันคิดว่าเธอจะไปซาวน่าซะอีก
เจอเพื่อนระหว่างทางพอดีน่ะ
มาทักทายเพื่อนสนิทฉันตอนประถมสิ
- ไง - ว่าไง
ดาฮินใช่รักแรกของนายหรือเปล่า
- นายชอบอะไรเกี่ยวกับเธอ - เริ่มเดตกันเมื่อไหร่
มาถ่ายรูปด้วยกันเถอะ
- ดาฮิน มาถ่ายรูปกัน - โอเค ได้เลย
เขาไม่อยู่ในเฟรม
โอเค หนึ่ง สอง สาม
ถ่ายอีกรูปนะ
- ขอบใจนะ - ขอบใจจ้า
- พระเจ้า - นี่ นั่งลงสิ
- ควอนดาฮิน - ทำไมนายถึงโกรธฉัน
เพราะฉันพาเพื่อนๆ มาเหรอ
พวกเธออยากเจอนายจริงๆ นะ
ฉันแค่เขินน่ะ
เพื่อนๆ ก็ล้อฉันกันใหญ่แล้ว
มีรูปอยู่ทั่วทุกที่เลย
นายไม่พอใจที่ทุกคนรู้ว่าเราคบกันเหรอ
- ไม่ใช่แบบนั้นเลย - แล้วทำไมล่ะ
นายไม่อยากให้เพื่อนๆ รู้ว่า ฉันเป็นแฟนนายเหรอ
- เพราะฉันไม่สวยเหรอ - มันสำคัญตรงไหนกัน
และเธอสวยนะ สวยจริงๆ
แล้วอะไรล่ะ
มีฉันคนเดียวที่จริงจัง กับความสัมพันธ์นี้หรือเปล่า
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
เธอโกรธฉันเหรอ
- ฉันขี้อาย เธอก็รู้ - เข้าใจแล้ว
ฉันไม่รู้ ฉันขอโทษที่ตื่นตูมไป
เพื่อนๆ กับฉันจะรีบกินแล้วรีบกลับ
ทำตัวดีๆ กับพวกเธอหน่อยแล้วกันนะ
นี่ ดาฮิน...
นายหมายความว่ายังไงล่ะ
จองโอเจ...
[คำร้อง]
ผู้ปกครองทุกคนที่ต้องการ ครูประจำชั้นห้องคนใหม่ลงชื่อไว้
พวกเขาเห็นตรงกันว่าอยากได้คุณครู...
ที่มีประสบการณ์มากกว่านี้ เรื่องสอบเข้ามหาลัย
ถึงแม้จะไม่ครบทุกคน แต่ก็เป็นเสียงส่วนใหญ่...
ผมไม่คิดว่านี่เป็นเสียงส่วนมากนะครับ
ยังไงก็ตาม ผู้ปกครองมากกว่าครึ่ง...
มานับกันเถอะ สอง สี่ ห้า...
ครูโอ ตัวเลขไม่สำคัญ
ถึงแม้จะไม่ใช่เสียงส่วนมาก
ความจริงที่ว่าผู้ปกครอง ของนักเรียนเรียนดีส่วนมาก
- ออกมาเคลื่อนไหวแบบนี้... - เรื่องนี้...
เป็นฝีมือของแม่ฮวียอง
ทำไมครับ เพราะผมไม่เห็นด้วยกับ คลาสวิชาอังกฤษแบบเข้มข้นเหรอ
หรือเพราะว่าผมไม่เชื่อฟังเธอ
ครูโอ ฟังนะ ผมเข้าใจว่าคุณคิดอะไร
แต่คุณช่วยผ่อนปรนหน่อยไม่ได้เหรอ
คุณปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
ผมตามไม่ทันครับ
ที่ผมรู้ก็คือผมไม่ยอมผ่อนผันแน่ๆ
พระเจ้า นี่มันปัญหาใหญ่นะ
โอ้โห หัวร้อนไปหมดเลย
ทันทีเลยหลังจากทริปแสนสนุก...
[ครูโอฮันคยอล]
ให้ตายสิ
สายของคุณถูกตัดไป
ตัดสายเหรอ เธอตัดสายฉันเหรอ
ให้ตายสิ
คิดว่าผมแคร์เหรอว่า คุณจะทำแบบนี้
ฉันจะต้องไปโน้มน้าวแม่ๆ คนอื่นๆ ก่อน...
ฉันจะไปโน้มน้าว...
ฉันทำไม่ได้
ทำไมจู่ๆ ฉันก็ขี้ขลาดขึ้นมาอีกแล้วล่ะ
นี่คุณ ฉันก็เศร้าเหมือนกัน!
มาร้องไห้ด้วยกันเถอะ
เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ
หนูไม่มีเงินมากขนาดนั้น
แม่คะ อย่าร้องไห้นะ
เดี๋ยวหนูจะรีบหาเงินให้นะ
ค่ะ
อย่าลืมกินยานะคะ โอเคมั้ย
แม่ฉันไปทำงานที่ต่างประเทศ จะกลับมาวันพรุ่งนี้
ไม่ต้องห่วงน่า เราไม่เจอแม่ฉันหรอก
ยังไงก็ตาม คนอื่นๆ อาจมาเห็นได้
สวัสดีครับ
ฉันรีบไปดีกว่า
ฉันจะรอส่งจนเธอเข้าตึกก่อน
ไว้เจอกันนะ
- วันพรุ่งนี้... - วันพรุ่งนี้...
ไปลองคิดๆ ดูว่าพรุ่งนี้เราจะทำอะไรบ้าง แล้วค่อยคุยกันนะ
เธอคิดว่าฉันไปแล้วเหรอ
ฉันไปจริงๆ แล้วนะ
- บาย! - บาย
พรุ่งนี้เราก็จะได้เจอกันอีก
วันมะรืน แล้วก็วันต่อจากนั้น
พรุ่งนี้ฉันก็ชอบเธอได้เหมือนกัน
และวันมะรืน และวันหลังจากนั้น
ฉันชอบเธอได้ทุกๆ วันเลย
ลูกกลับมาช้าจัง
แม่คะ
ทำไมทำหน้าตกใจขนาดนั้น ไปทำอะไรไม่ดีมาหรือเปล่า
มาถึงโรงเรียนตั้งแต่กี่โมงแล้ว ทำไมเพิ่งถึงบ้าน
ลูกไปทัศนศึกษามา วันนี้แม่จะปล่อยไปก่อนนะ
แม่ต้องกลับมาพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอคะ
ตอนแรกก็เป็นแบบนั้น แต่งานแม่เสร็จเร็ว
ทำไมล่ะ ไม่อยากให้แม่กลับมาก่อนเหรอ
ไม่ค่ะ หนูดีใจ
- หนูไปพักผ่อนก่อนนะ - โอเค
นี่ ลูกชอบขนาดนั้นเลยเหรอ
อากาศที่นั่นคงดีมากๆ หน้าตาลูกสดใสเชียว
แม่อิจฉาลูกจังเลย ซูบิน
แม่อยากลาออกจากงานแล้วไปเที่ยวบ้าง
แม่อิจฉาลูกจัง
เกือบไปแล้ว
ดูน้ำหอมอยู่เหรอคะ
ครับ ผมอยากซื้อเป็นของขวัญ
ให้แฟนเหรอคะ
ครับ
น้ำหอมที่คุณเลือก มีกลิ่นที่ใช้ได้ทั้งสองเพศ
และคู่รักนิยมเอาไปใช้คู่กัน
คุณจะลองดมดูก่อนก็ได้นะคะ
นี่ค่ะ
คุณจะลองฉีดดูก็ได้นะคะ
ฉีดใส่อากาศ และคุณจะได้กลิ่นชัดเจนขึ้น
[แด่: ซูบิน]
ค่ะ ฉันบอกเลย ฉันใจอ่อนเลยนะ
ฉันใจอ่อนเพราะความตั้งใจเรียน ของลูกสาวคุณ คุณนายยุน
แต่มีอย่างนึง
ฉันหวังว่าแม่ๆ คนอื่นๆ จะไม่รู้เรื่องนี้นะคะ
พวกเธอเอาแต่พูดว่า ฉันให้สิทธิพิเศษแค่ซูบิน
ต้องแบบนั้นอยู่แล้ว
แน่นอน คุณต้องตอบแทนฉันอยู่แล้ว
อะไรกัน ไม่มีทาง
โอเค ได้เลยค่ะ
คุณนายยุน คุณคงไม่ได้ทำงานหนักไปใช่มั้ย
มีตั้งหลายอย่างที่ฉันอยากทำ
ถ้างั้น...
มาพูดสิ่งที่อยากทำกันคนละอย่างมั้ย
ขอคิดก่อนนะ
นี่ ซูบิน
โอ๊ย...
เป็นอะไรไป
ไม่สบายเหรอ
ไม่รู้สิคะ หนูปวดท้อง
อีกแล้วเหรอ เป็นอีกแล้วนะ
น่าจะเป็นเพราะลูกเอาแต่เครียดเรื่องเรียน
ลูกรู้ใช่มั้ยว่าพรุ่งนี้ต้องไป บ้านฮวียองตอนห้าโมง
ค่ะ หนูรู้แล้ว
ยูซูบิน
ลูกรู้ใช่มั้ยว่า ข้างในแม่นี่อยากจะขย้อนออกมาแล้ว
นังคนเจ้าเล่ห์นั่น...ไม่
เพราะแม่ของฮวียอง เหยียบย่ำศักดิ์ศรีแม่อีกแล้ว
ซูบิน ครั้งนี้อย่าทำให้แม่ผิดหวังอีกนะ โอเคมั้ย
- ค่ะ - ดีมาก
ฮัลโหล
ถั่วน้อย!
ซูบิน
จุนอู สนุกมั้ยลูก
ครับ แม่
ทัศนศึกษาเป็นยังไงบ้าง สนุกมั้ย
ครับ สนุกดีครับ
ดูลูกสิ ต้องมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นแน่ๆ
หน้าลูกบอกทุกอย่างหมด "ตอนนี้ผมมีความสุขมากๆ เลย"
เปล่าสักหน่อย
กับเธอคนนั้นคงไปได้สวยสินะ
- เธอคนนั้นเหรอ - แม่รู้ตั้งแต่...
ที่ลูกถามแม่เรื่องรักแรกของแม่แล้ว
ใครเหรอ ห้องเดียวกันใช่มั้ย
พวกลูกตกลงคบกันตอนทัศนศึกษาใช่มั้ย
เกิดอะไรขึ้น บอกแม่หน่อย
- ผมไม่รู้ครับ - บอกแม่มาเถอะ!
- ผมไม่รู้ - ไม่ ลูกเข้าไปไม่ได้!
บอกแม่มาเดี๋ยวนี้เลย
- อะไรเหรอครับ - ไปคุยข้างในเถอะ
ฉันกลับบ้านแล้วนะคะ บาย
ครูโอ กะฉัน...
หมดแล้ว
- ชน! - ชน!
เหนื่อยมากเลยใช่มั้ยคะ
คุณถึงร้องไห้หนักเมื่อครั้งก่อน ใช่มั้ย
ครับ
คุณต้องกล้าๆ ไว้ แล้วไปงัดกับเธอเลย!
แต่ผมชอบมาปอดแหกสุดๆ ตอนช่วงเวลาสำคัญที่สุด
อย่าคิดแบบนั้นสิ
จากที่ฉันได้ยินจากจุนอู
คุณดูเป็นคุณครูที่ดีที่สุดโลก
ไม่สำคัญหรอกว่าพวกแม่ๆ จะทำอะไร
นักเรียนจะอยู่ข้างคุณเอง
ศรัทธาในตัวพวกเขาหน่อย และเชื่อมั่นในตัวเอง
เผชิญหน้าด้วยความมั่นใจ
คุณจีมิน ผมดูเหมือนครูที่ดีสำหรับคุณเหรอ
ล้อเล่นหรือเปล่า
ถ้าฉันได้เจอครูแบบคุณมาก่อนตอนเด็กๆ
ฉันคงไม่ลงเอยแบบนี้หรอก
เจอตอนนี้ก็ได้ไม่ใช่เหรอครับ
อะไรนะคะ
คุณกับผม
เรามาเจอกัน
เรามาคบกันมั้ยครับ
แบบนั้น...
เราก็เจอกันมาสองสามครั้งแล้ว
จำนวนครั้งไม่มีความหมายอะไรนี่
ผมรู้สึกตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นคุณ
คุณไม่รู้สึกแบบนั้นเหรอ คุณจีมิน
เห็นมั้ย ผมคิดว่าคุณรู้สึกเหมือนกัน
เดี๋ยวนะ...
คุณบอกว่าคุณขี้ขลาดมากๆ เลยไม่ใช่เหรอ
ทำไมตอนนี้คุณ...
ผู้ชายจะมาปอดแหกตอนนี้ไม่ได้หรอกครับ
งั้นเรา...
คบกันเถอะนะ
จากนี้ต่อไป
โอเคมั้ย
ก็...
โอเค
จริงจังนะ
จริงๆ เหรอ คุณพูดแบบนั้นจริงๆ ใช่มั้ย คุณไม่ได้โกหกใช่มั้ย
ตอนนี้เราคบกันแล้วเหรอ
ใช่ค่ะ
ไปทางขวาอีกนิด
นั่นไง!
- ใช่เลย! เจ๋งไปเลย! - คุณทำได้!
เยส!
ครูบอกให้เราตรงกับบ้าน แต่เขาทำมาทำอะไรที่นี่...
พรุ่งนี้ฉันมีปฐมนิเทศกับติวเตอร์ตอนห้าโมง
จริงเหรอ
งั้นเจอกันได้แป๊บเดียวสินะ
คงงั้นแหละ
ไว้เรามาเจอกันก่อนมั้ย
เธอโอเคใช่มั้ย
ฉันโอเคนะ
เจอกันหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้ามั้ย
8:00 มั้ย
ถ้าจะเช้ากว่านั้นฉันก็โอเคนะ
เธอจะเหนื่อยไปหรือเปล่า
งั้น 7:30 มั้ย
เธอโอเคใช่หรือเปล่า
แน่นอน
น่าจะไม่เป็นอะไร
งั้น...
แทนที่จะเจอกันตอน 7:30 น.
ให้เช้ากว่านั้นหน่อยมั้ย
เช้ากว่าเหรอ
เช้าแค่ไหน
ประมาณ...
7:24 น. มั้ย
โอเค
ลูกเป็นอะไรไปเนี่ย
- จะไปห้องสมุดแต่เช้าเลยเหรอ - ใช่
ลูกคงกังวลเรื่องปฐมนิเทศ
แม่จะไปทำงานวันนี้เหรอคะ นี่วันเสาร์นะ
เหรอ แม่จะรีบทำงานให้เร็วที่สุด จะได้บ้านที่บ้านฮวียอง
แม่จะไปด้วยเหรอคะ
แน่นอนสิ หลังจากทุกอย่างที่แม่ทุ่มไป
แล้วเจอกันนะคะ
โชคดีล่ะ ตั้งใจอ่านหนังสือ
ได้เลยค่ะ
แม่คะ หนูขอโทษนะ
[6:50 น.]
นี่ก็เหมือนกัน
ใช่เลย
อันนี้ด้วย
เราควรทำอะไรก่อน
มาดูสิ...
ไม่มีหนังดีๆ ฉายเลย
เวลาไม่น่าจะพอไปสวนสนุก
งั้น...
เราสองคนพูดสิ่งที่เราอยากทำในนับสาม
โอเค
สาม สอง หนึ่ง...
-ข้อหนึ่ง - ไม่ทำอะไรเลย
ข้อหนึ่งคืออะไรเหรอ
งั้นเราทำทั้งสองอย่างก็ได้
ถูกต้องเลย
ไปกันเถอะ
โอเค
- สวัสดีค่ะ - ตกใจหมด
คุณยอนอู เราตกลงกันแล้วนี่ว่า คุณไม่ต้องทำงานให้ฉันแล้ว
ฉันเช็กตารางพี่ดู และเห็นว่าวันนี้งานพี่ยุ่งมากๆ
ดูท่าจะต้องขับรถไกลด้วย
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเรียกแท็กซี่ได้
งั้นรับนี่ไปนะคะ
พี่จ่ายเงินฉันเยอะเกินไปมาก
ฉันรับไว้ไม่ได้
รับไปเถอะนะคะ
คุณทำกิมจิให้ฉัน ไหนจะมื้อเที่ยงอีก
คุณทำมากเกินไปด้วยซ้ำ รับไปเถอะนะคะ
ฉันไม่อยากเอาเปรียบใคร รับไปเถอะนะ
แล้วพี่ซงฮี...
ทำไมพี่ถึงคิดถึงแต่ตัวเองล่ะ
ฉันก็ไม่อยากเอาเปรียบใครเหมือนกันนะคะ
อีกอย่างนะ ที่พี่จ้างฉัน...
ฉันทำทุกอย่างเพราะฉันอยากทำจริงๆ
พี่ชอบลืมกินข้าว
แล้วก็งานยุ่งเกินไปจนไม่มีเวลาทำงานบ้าน
ฉันรู้สึกแย่แทน
ฉันเลยอยากช่วยนิดหน่อย
พี่ให้เงินฉันได้ยังไง ทั้งๆ ที่ฉันเต็มใจทำ
คุณเห็นอกเห็นใจผู้อื่นเกินไป
อีกอย่างนะ ทำไมถึงเรียกฉันว่าพี่ล่ะคะ
ก็เป็นพี่นี่คะ จะให้เรียกพี่ชายเหรอ
งั้นเราจะทำแบบนี้กันเหรอ ไม่ทำอะไรเลย
มันน่าเบื่อใช่มั้ย
ไม่เลย ฉันชอบนะ
วิวเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เลย
เธอคิดยังไงเรื่องเบาะนั่งบ้าง
ฉันชอบนะ
เห็นทุกอย่างจากตรงนี้เลย
ตอนฉันยังเด็ก ฉันต้องนั่งรถบัสแบบนี้บ่อยๆ
เพื่อไปหาแม่
แต่...
ถ้าวันไหนโชคดีจะได้นั่งตรงนี้
ฉันมีความสุขมากๆ
รู้สึกเหมือนกับว่า
รสบัสเป็นของฉันคนเดียว
ในชั่วขณะหนึ่ง
มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ นะ
ฉันอยากแนะนำให้เธอรู้จักจองฮูก่อนใคร
เขาคงทึ่งมากๆ
ถ้าได้รู้ว่าเราคบกัน
ไง
ฉันยูซูบินนะ
อย่างที่นายเห็น...
จุนอูกำลังไปได้สวยเลย
ตอนนี้เขาเป็นรองหัวหน้าห้องแล้ว
เขาดังมากๆ ด้วย
เขามีแฟนสวยด้วยนะ
ดังนั้น...
ไม่ต้องห่วงเขานะ และพักผ่อนให้สบาย
ฉันจะดูแลเขาเป็นอย่างดี
เธอจะดูแลฉันเหรอ
ฉันดูแลนายมาตั้งแต่แรกแล้ว
ฉันช่วยนายเรื่องการประเมินผลการเรียน
และฉันดุนายเวลานายอยากหนีไป
นายก็รู้ว่าฉันชอบช่วยคนอื่นมากแค่ไหน
อ๋อ งั้นที่ช่วยฉัน เพราะว่าชอบช่วยเหลือนี่เอง
ฉันคิดว่าเธอสนใจในตัวฉันซะอีก
ไม่เลยสักนิด
ฉันแน่ใจว่าเป็นอย่างนั้นนะ
เธอดูสนใจมากๆ เลย
ยังมีหน้ามาพูดอีก
นายมาหาฉัน โดยใช้ข้ออ้างเรื่องงานประเมินผล
ฉันแค่อยากรับผิดชอบ ในส่วนของฉัน เท่านั้นเอง
จองฮู
ไม่ต้องเสียใจแทนฉันแล้วนะ
ตอนนี้ฉันโอเคแล้ว
ฉันมีความสุข
แม่นายแต่งงานกับรักแรกของเธอ
มันเป็นจริงได้ด้วย
เหมือนกับเทพนิยายเลย
แต่ว่าไปกันไม่รอด
แม่ไม่ได้จบอย่างมีความสุข
แม่มีฉัน...
และแม่ต้องเจออะไรต่างๆ มากมาย
ฉันไม่คิดว่างั้น
ฉันแน่ใจว่าแม่นายมีความสุข
เพราะชเวจุนอู ลูกชายของเธอเกิดมา
นั่นสิ
ฉันอยากถามอะไรเธอหน่อย
นี่คืออะไรเหรอ
มันเริ่มต้นเมื่อไหร่
เธอเริ่มชอบฉัน...
ตั้งแต่ตอนไหนกัน
ให้ตายสิ
นายพูดจามั่นใจเลยนะว่าฉันชอบนาย
ไม่ใช่เหรอ
แต่ฉันรู้สึกแบบนั้นนะ
ตอนเราซ้อมพูดภาษาอังกฤษกัน
ตอนที่ฉันคิดว่า...
นายจะย้ายโรงเรียนอีกครั้ง
แต่นายกลับมาไง
สำหรับฉันคือวันนั้น
จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเขินที่บอกเธอนะ
ทำไมเหรอ ตอนไหนล่ะ
วันไหนเหรอ
ฉันก็คิดว่าวันนั้นเหมือนกัน
มีอะไรเหรอ
ลูกไม่มีสมาธิเหรอ
เปล่าครับ
อย่าผ่อนคลายเกินไป
แม่ได้ยินว่าโจซังฮุนจากห้องหนึ่ง ได้อยู่ที่นี่ต่อแทนที่จะย้ายไป
พ่อของลูกไม่ใช่คนที่จะปล่อยผ่านเรื่องแบบนี้
แม่ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
กินนี้ซะ
แม่ครับ
เรื่องซูบิน
ว่าไง
ผมว่าให้เธอออกจากกลุ่มติวน่าจะดีกว่า
ทำไมเหรอ
ซูบินขอให้แกตัดชื่อเธออกเหรอ
เธอรู้สึกผิด เพราะเธอได้รับอภิสิทธิ์เรื่อยๆ หรือเปล่า
ทำไมเด็กสาวพวกนี้ถึงดื้อกันจัง
แม่เธอขอร้องแม่เองเลยนะ
ไม่ใช่แบบนั้นครับ
ผมคิดว่าผมจะสบายใจกว่า ถ้ามีแต่พวกผู้ชาย
ลูกรัก
ลูกไม่ได้ชอบซูบินแล้วใช่มั้ย
อะไรนะครับ
ลูกจะได้ทุ่มเทให้กับการเรียน 100 เปอร์เซ็นต์ใช่มั้ย
แบบนั้นก็ดีเลยสิ ลูกรัก
อาการของลูกดูดีขึ้นเพราะซูบิน
นี่คือเหตุผลที่แม่ไม่ได้พูดอะไร แม้จะไม่ชอบเธอก็ตาม
แม่ไม่มีอะไรต้องกังวลอีกต่อไปใช่มั้ย
คุณหมายความว่าไงคะ
ทำไมจู่ๆ ถึง...
ฮัลโหล
จริงๆ เลย ยัยหนูสกปรก...
ฉันทำยังไงดีนะ
หนูสกปรกเหรอ
เกิดอะไรขึ้นคะ
กลับรถได้มั้ยคะ
- อะไรนะ - กลับรถเลย
- โอเคค่ะ - ขอบคุณนะ
คุณนายพัค
คุณซงฮี มาทำอะไรที่นี่คะ
นี่มันเรื่องอะไรคะ
ทำไมจู่ๆ ถึงตัดซูบินออกจากกลุ่มติวคะ
ฉันมาลองๆ คิดดูแล้ว
และเกรดของซูบินก็ไม่ดีพอที่จะเรียนด้วยกัน
เธอไม่ได้เกรดเอบวกวิชาเลขแค่ตัวเดียว
คุณบอกว่าคุณจะยกเว้นให้พิเศษ
คุณซงฮี
ฉันไม่ชอบให้สิทธิพิเศษกับใคร
คุณก็รู้ว่าฉันอยากให้ทุกอย่างโปร่งใส
- ฉันมีธุระ... - เดี๋ยวก่อน
- คุณนายพัค - คุณซงฮี คุณทำอะไรน่ะ
สวัสดีค่ะ
ไง
คุณนายพัค...
มีเหตุผลอื่นใช่มั้ยคะ
ช่วยเลิกเรียกฉันแบบนั้นสักที
จริงๆ นะ มันกวนใจฉันมากๆ เลย
ฉันเข้าใจว่าคุณอยากสร้างความประทับใจ
แต่ในฐานะคนเป็นแม่เหมือนกัน
คุณไม่คิดเหรอว่าคุณสุภาพเกินไป
คุณควรเคารพตัวเองมากกว่านี้นะ คุณซงฮี
คุณก็จบมาจากมหาลัยมีชื่อ ทำไมถึงมาทำแบบนี้
ขอโทษนะคะ
คุณควรขอโทษเธอไม่ใช่เหรอ
คุณทำกระเป๋าเธอหล่นนะ
พวกคุณสองคนเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็สักพักแล้ว
นั่นคือเหตุผลที่พวกคุณ ถ่อมาถึงที่นี่ด้วยกันใช่มั้ย
เพื่อนซี้กันเสียจริงๆ
เดี๋ยวก่อน...
ฉันหวังว่าคุณจะขอโทษเธอทีหลังด้วยนะ
ไปกันเถอะ พี่ซงฮี
ยัยสองคนนี้เป็นอะไรเนี่ย
ของขวัญ
[แด่: ซูบิน]
ที่ระลึกที่เราคบกัน
อะไรเนี่ย
กลิ่นหอมดีอะ
ชเวจุนอู นายรู้จักของพวกนี้ด้วยเหรอ
คงงั้นแหละ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเป็นแบบนี้ไปได้
ขอบคุณที่รับรักฉันนะ
หน้าตานายเป็นแบบนี้เลย
ในวันแรกที่เราเจอกันหน้าโรงเรียน
เธอก็เหมือนกัน
แบบนี้เลย
ขอโทษนะคะ ที่เข้าไปยุ่ง
ขอบคุณนะ
เรื่องอะไรคะ ฉันไม่ได้ช่วยอะไรเลย
ใช่แล้ว แต่ฉันก็ยังอยากขอบคุณ
แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าทำไม
คุณจะบอกว่า...
ฉันเป็นคนริเริ่มเขียนใบคำร้องเหรอ
คุณด่วนสรุปไปนะคะ
คุณแม่ครับ
ถ้ามีอะไรที่กวนใจคุณ
พูดกับผมมาให้หมดได้เลยครับ
กวนใจฉันเหรอ
คุณพูดเรื่องอะไรคะ
คุณจะบอกว่าเราปรับเปลี่ยนเกรด
หรืออะไรทำนองนั้น
ครูโอคะ
คุณเข้าใจว่านี่เป็นข้อกล่าวหาร้ายแรงใช่มั้ย
ผมไม่เคยพูดเรื่อง...
ผมไม่เคยพูดเรื่อง การเปลี่ยนเกรดเลยนะครับ คุณแม่
ฉันแค่ยกตัวอย่าง
อย่างเช่นคำถามข้อ 15 ในการสอบเลขครั้งที่แล้ว
คุณไม่เห็นด้วยเหรอว่า มีอะไรไม่ชอบมาพากล
ผมขอร้องล่ะครับ เพื่อตัวฮวียอง...
ครูโอ
คุณจะบอกว่า...
คุณจะมีเรื่องกับเราใช่มั้ย
นั่นคือเหตุผลที่คุณขุดคุ้ยเรื่องต่างๆ ไปเรื่อย
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
ผมแค่อยากทำสิ่งที่ผิดให้ถูก...
ถ้ามีเรื่องผิดพลาดนะครับ
แล้วไงต่อ
เขาเจออะไรมั้ย
น่าจะเป็นอย่างนั้น
แต่ฉันไม่แน่ใจ
ครูคนนั้น...
แม้ว่าหน้าตาจะใสซื่อ
เขาเจ้าเล่ห์เอาการเลย
ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว
เราทำยังไงดีคะ ที่รัก
จะทำอะไรได้ล่ะ
เราก็ทำแบบเดียวกับที่ทำมาตลอด
แค่อย่าให้ฮวียองรู้เรื่องนี้
เพราะสภาพจิตใจเขาไม่มั่นคง
ไว้ก่อน พวกเด็กๆ จะมาแล้ว
จู่ๆ เหรอคะ
แม่ไม่รู้
แม่คงไปทำอะไรผิดใจเข้าให้
มานั่งตรงนี้สิ
ลูกไปทำอะไรให้ฮวียองไม่พอใจหรือเปล่า
อะไรนะคะ
เปล่านี่
ลูกน่าจะทำตัวดีๆ กับเขา
ทุกอย่างพังหมดเลย
เฮ้อ ยัยหนูสกปรกนั่น
เธอเปิดเผยปมด้อยของเธอให้แม่เห็นด้วย
ทำไมแม่ต้องทนฟังอะไรแบบนั้น
จากปากของเธอเพราะลูกด้วย
แม่คะ
แม่ก็รู้ว่าหนูไม่เก่งพอ จะที่เข้ากลุ่มนั้นแต่แรกแล้ว
แม่เอาแต่บังคับให้ทำในสิ่งที่ทำไม่ได้
หนูคิดว่านั่นคือเหตุผลที่สิ่งไม่ดีเกิดขึ้นเรื่อยๆ
ปล่อยให้หนูจัดการเถอะค่ะ
หนูอาจจะไม่ฉลาดเหมือนแม่
แต่หนูจะพยายามอย่างดีที่สุด
ด้วยตัวหนูเอง
ลูกนี่อ้อนเก่งจังนะ
จะไปต่อยมวยเหรอไง
หนูทำได้นะคะ!
หนูทำได้!
-สวัสดีครับ - ไงจ๊ะ
- สวัสดีครับ - เข้ามาเลย ทุกคน
ไงจ๊ะ ชินบก
สวัสดีครับ
พวกเธอจะเรียนที่นี่แค่คลาสนี้เท่านั้น
หลังจากนั้นจะไปเรียนที่ห้องติวนะ
จำเอาไว้ด้วยนะจ๊ะ
- ได้ครับ ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
ไง ทุกคน
กีแทล่ะ
เขาบอกว่ามาไม่ได้
เหมือนจะไม่สบายนะ
จริงเหรอ
เธอ...
สวัสดีครับ คุณป้า
ซังฮุน เข้ามาสิ
สวัสดีครับ ท่านประธาน
ที่รัก
ว้าว บ้านสวยจัง
ของจริงหรือเปล่าเนี่ย
ว้าว นี่มันอะไรกัน
ที่รัก ฉันเข้าใจว่าคุณพยายามทำอะไร
แต่มันไม่มากไปเหรอคะ
แกเห็นด้วยกับแม่แกหรือเปล่า
แกรู้ใช่มั้ยว่าการเป็นที่หนึ่ง หมายความว่ายังไง
แกต้องต่อสู้อย่างดุดันเหมือนกับสัตว์ป่า...
และรอดมาโดยไม่มีรอยขีดข่วน
มีแค่คนเดียวที่ไปถึงจุดสูงสุดได้
เขาฉลาดมากๆ
แกควรแข่งกับเขา
ที่รัก ถ้าเหมือนครั้งที่แล้ว ฮวียองจะ...
ถ้าเขาเอาชนะเรื่องนี้ไม่ได้ เขาคงไม่รอดหรอก
เหมือนพี่ชายผมเหรอ
ลูกพูดเรื่องอะไร พี่เขาทำได้ดีจะตาย
ถ้าลูกเป็นเหมือนพี่เขา...
ไม่ต้องห่วงนะครับ พ่อ
ผมจะต้องชนะ
ผมจะต้องรอด
ขอบคุณนะ ฮวียอง ฉันถึงได้มาเห็นบ้านนาย
ขอบใจนะ
ฉันขออะไรนายได้มั้ย
ได้สิ ว่ามาเลย
อย่ามาใส่หน้ากากต่อหน้าฉัน
แค่ทำตัวปกติของนายไป
ตัวตนที่เจ้าเล่ห์และเห็นแก่ได้
ไม่เอาน่า นายพูดเรื่องอะไร
ฉันก็เป็นแบบนี้ตลอดแหละ
ฉันต้องเข้าห้องน้ำ
ห้องน้ำอยู่ไหนกัน
ฮวียอง
อย่ามายุ่งกับฉัน
นายจะเจ็บตัวได้นะ
นี่ กีแท
ป่วยหนักเลยเหรอ
ฉันจะส่งโน้ตของคลาสวันนี้ให้นะ
ขอบใจ
ฉันไม่คิดว่างั้น
ฉันแน่ใจว่าแม่นายมีความสุข...
เพราะชเวจุนอู ลูกชายของเธอเกิดมา
ตกใจหมดเลย
นายรอนานหรือเปล่า
ไม่ ไปกันเถอะ
แล้วบอมบีล่ะ
ฉันทิ้งเอาไว้ที่บ้าน
เราจะได้เดินไปด้วยกัน
บอมบีต้องเศร้าแน่ๆ
รักสามเศร้าเหรอ
ไปกันเถอะ
ปล่อยมือกันทำไม จับมือกันต่อสิ
ดูน่ารักดีออก
มุนชานยอล!
งั้นฉันก็...
ไปกันเถอะ
หวัดดี
ยัยนี่ตื้อไม่เลิกเลย
ไงจ๊ะ
ไง
ยูซูบิน
ฉันได้ยินว่าเธอถูกตัดออกจาก กลุ่มติวของฮวียอง
เปล่าสักหน่อย
ต้องใช่สิ
ฉันได้ยินว่าฮวียอง ไม่ต้องการให้เธออยู่กลุ่มเขา
แม่กีแทบอกแบบนั้น
โรมี เธอนี่เจ้าเล่ห์จริงๆ
เธออ่านข้อความของแม่อีกแล้วใช่มั้ย
ก็นะ...
ฮวียองคงคิดว่าเธอไม่คู่ควรกับเขาแล้ว
เพราะเธอไปคบกับเขา
นี่ ยัยนี่...
ฮวังโรมี!
เฮ้ย!
เธอนี่มัน...
เธอนี่มันสมกับเป็นฮวังโรมีจริงๆ
ไปกันเถอะ
มาเร็ว ไปกันเถอะ
ทำไมเธอถึงไม่บอกฉัน
เรื่องคลาสติว
มันไม่สำคัญขนาดนั้น
ฉันดีใจที่ไม่ต้องไปเรียนด้วยซ้ำ
ชเวจุนอู...
ฉันรู้นะว่านายคิดอะไรอยู่
ฉันรู้ว่านายกังวลว่า อาจเป็นเพราะเราเดตกัน
ฉันยังเห็นนายอยู่นะ
ฉันยังเห็นนายอยู่
หยิบหนังสือออกมาเร็วๆ เข้า
กินข้าวเช้ายัง
ยังเลย
งั้นกินข้าวเที่ยงด้วยกันมั้ย
โอเค
ฮวียอง
เธอสองคนคุยกันเถอะ
ตอนนี้โจซังฮุนเข้าร่วมกลุ่มด้วย คนมันเริ่มเยอะไปแล้ว
โจซังฮุนด้วยเหรอ
ขอบคุณพระเจ้าที่ฉันไม่ได้อยู่ในทีมแล้ว
คงยากเกินไปสำหรับฉัน เพราะฉันไม่ได้ฉลาดเหมือนพวกนาย
ฉันขอให้ตัดเธอออกจากกลุ่มเอง
การต้องเจอเธอในคลาสติว มันยากไปสำหรับฉัน
เพราะฉันคงอึดอัดถ้าต้องอยู่ใกล้เธอ
ว่าไงครับ คุณจีมิน
หลับสบายมั้ยครับ
ฝันถึงผมบ้างมั้ย
จริงเหรอ
ผมแค่ถามเล่นๆ แต่กลับเห็นจริงๆ ด้วยเหรอ
ขอบคุณครับ
ที่ฝันถึงผมน่ะ
โอเค ตั้งใจเรียนนะครับ
ผมจะติดต่อไปเป็นช่วงๆ นะครับ
โอเค
ได้เลย
ครูคะ
ครูมีแฟนแล้วใช่มั้ยคะ
ใช่
เธอเห็นด้วยเหรอ
เธอคิดว่าไง
พวกครูดูน่ารักดีค่ะ
เธอก็สวยดีด้วย
แล้วก็ดูเป็นคนดีนะ
ใช่มั้ย ฉันคงโชคดีที่ได้คบกับคนดีๆ
ชานยอล
เดี๋ยวอ่านไพ่ทาไรต์เรื่องความรักให้ครูหน่อยสิ
แน่นอน
ดาฮิน
ยังไม่ดีกันเหรอ
ทุกคน...
หยิบชีตไปก็ได้นะถ้าต้องการ
ฉันตัดสินใจว่าจะไม่เข้ากลุ่มติวด้วย
ทำไมล่ะ
พูดตรงๆ นะ
ฉันจ่ายค่าติวเตอร์ส่วนๆ ตัวแพงๆ ไม่ไหวหรอก
แต่นายก็ให้ฉันเรียนด้วย
มันทำให้ฉันอึดอัดน่ะ
เราเป็นเพื่อนกันนะ ก็ควรเรียนด้วยกัน
ถึงแม้เราจะเพื่อนกัน
มันก็รู้สึกไม่ดีน่ะ
ฉันจะไปหาที่ที่ฉันจ่ายไหว ฮวียอง
นายไม่อยากเป็นเพื่อนฉันแล้วเหรอ
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
ฉันแค่สบายใจกว่า ถ้าหาอะไรที่ฉันจ่ายไหว
ก็ได้
ตามสบายเลย
แต่ฉันจะไม่แบ่งโน้ตข้อสอบให้นายอีกแล้วนะ
และฉันจะลบนาย ออกจากห้องแชตติวด้วย
รีบๆ พูดมา เดี๋ยวผิวไหม้หมด
เธออดอาหารอีกแล้วใช่มั้ย
เธอดูซูบไป
ฉันจะไม่รับคำขอโทษของนาย
ฉันมีหลายเรื่องที่เก็บกดไว้
ฉันไม่อยากได้ยินนายร้องขอให้อภัย
ไปก่อนนะ
ดาฮิน พวกเรา...
กลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ
บอกตรงๆ นะ ฉันหวังว่า...
เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
แทนที่จะคบกัน
ฉันพยายามแล้ว...
แต่ฉันไม่สามารถ...
เป็นแฟนของเธอได้
เธอดีกับฉันมากๆ
แต่ฉันตอบแทนไม่ได้เลย ฉันเลยรู้สึกละอายใจ
ฉันไม่รู้ว่าฉันควรทำยังไง
ไม่มีเหตุผลอื่นนะ ฉันสาบาย
ฉันไม่ได้บอกว่าฉันชอบคนอื่น หรือว่าฉันไม่ชอบเธอ
- ไม่ใช่แบบนั้นเลย... - นี่
หยุดเลย
ทำไมอยู่ๆ ถึงช่างจ้อขึ้นมา
ตลอดเวลา เมื่อฉันพูดสิบคำ...
นายจะเอาแต่ยิ้มแล้วก็ตอบกลับมาคำเดียว
ทำไมถึงใจกว้างจัง
เพราะนายจะเลิกกับฉันเหรอ
นายคิดว่าฉันน่าสมเพชเหรอ
ดาฮิน
"มือถือเธอล่ะ"
"มือถือเหรอ"
"อยู่ในห้อง"
หลังเลิกเรียนวันนี้
ฉันมีเวลาว่างสองชั่วโมง
โอเค ฉันก็ได้เหมือนกัน
เราไปที่ไหนสักที่มั้ย...
ไปหาอะไรดื่มกัน
อะไรหวานๆ
หลังเลิกเรียน เจอกันที่นั่นนะ
นายมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง
ตั้งแต่เราคบกัน
โลกมันดู...
อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ "โลกมันดูแปลกไป"
ฉันเอาแต่มองกระจก
เหมือนกันเลย
ทำไมเหรอ
นายน่ารักอยู่แล้ว ไม่ต้องมองในกระจกหรอก
ฉันรู้
ล้อเล่นน่ะ
ตอนนี้...
พอฉันมองกระจก
ภาพสะท้อนของฉันดูตื่นเต้น
มันไม่เคยเป็นแบบนั้นมาก่อน
ไม่ว่าจะเป็นกระจกหรือกำแพงกระจก
ฉันเคยเลี่ยงที่จะไม่ดูมัน
ไม่ใช่แบบนั้นอีกต่อไปแล้ว
การเปลี่ยนแปลงนี้น่าสนใจนะ
เธอรู้ใช่มั้ย
อะไรเหรอ
หลังๆ มานี้...
เธอน่ารัก...
จริงๆ นะ
อะไรนะ
ฉันบอกว่าเธอน่ารัก
นายว่าอะไรนะ ฉันไม่ทันฟังเลย
เธอน่ารักขึ้น
ฉันไม่ได้น่ารักมาตลอดเหรอ
นั้นก็จริง
แต่หลังๆ มานี้ เธอน่ารักยิ่งกว่าเดิม...
มากขึ้นทุกวัน
และฉัน...
คิดถึงเธอมากขึ้น
อีกอย่างนะ
ฉันอยากรู้เรื่องเธอมากขึ้นเรื่อยๆ
เช่นอะไรล่ะ
ไม่มีอะไรมาก
"ยูซูบินดูเป็นยังไง..."
"ตอนเธอเธอจาม"
"ยูซูบินขดตัวตอนที่เธอนอนหรือเปล่านะ"
"เธอนอนตะแคงข้างมั้ย"
"หรือว่ายกแขนขึ้น"
อีกอย่างนึงนะ...
ฉันก็คิดแบบเดียวกันเลย
"ชเวจุนอูยังมีปัญหากับ การนอนแบบปิดไฟหรือเปล่า"
ฉันเดาว่านายคงนอนแบบปิดไฟแล้ว เพราะแม่นายมาอยู่ด้วย
อีกอย่าง...
"ตอนชเวจุนอูยิ้ม"
"เขารู้มั้ยว่าตาซ้ายของเขาเล็กลง"
ฉันเหรอ
ไม่ใช่สักหน่อย
ใช่
ลองยิ้มหน่อย
นายตั้งใจหรี่ตาข้างขวาใช่มั้ย
- ตั้งใจ - เปล่าสักหน่อย
ใครเขายิ้มแบบนั้นกัน
ลืมตาดีๆ สิ
นายทำอะไรน่ะ
ตอนฉันอยู่กับเธอ...
ฉันรู้สุกผ่อนคลายมากๆ
เหมือนกับว่า ปัญหาทั้งหมดหายไปแล้ว
ร้อนจังเลย
ในวันแบบนี้ ถ้าเธอสระผม
แล้วยื่นหัวออกไปนอกหน้าต่าง จะรู้สึกสดชื่นมากๆ
ลมเย็นจะพัดผมเธอ...
และมันจะรู้สึกเหมือนมีคนเป่า
คงรู้สึกเหมือนมีคนลูบหัวนายสินะ
ใช่แล้ว
แต่...
ทำแบบนั้นตอนหน้าหนาวไม่ได้นะ
ผมเธอได้แข็งแน่
แบบว่า...
เป็น "ซูเปอร์ไซย่า" เลย
เธอจะสูงขึ้นนะ...
แต่ก็ไม่ควรทำอยู่ดี
แน่ล่ะ ไม่ใช่ส่วนสูงจริงๆ สักหน่อย
ฉันรู้
อีกอย่างนะ นี่ใกล้ถึงเวลา
ที่นายต้องทำงานแล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันยังมีเวลาอีก 30 นาที
นายอยากให้ฉันเดินไปส่งมั้ย
ได้เลย
งั้นแวะที่บ้านฉันแป๊บนึงก่อนไปแล้วกันนะ
โอเค
ทำไมฉันสะอึกล่ะ
มันหยุดมั้ย
อือ
ไปกันเถอะ
ฉันลืมมือถือ
แม่บอกว่าจะโทรหาทีหลัง
เธอนี่ขี้ลืมจัง
ไปเอาสิ
คงใช้เวลาไม่นาน
นายโอเคมั้ย
อือ ฉันสบายดี เดี๋ยวมันก็หยุดเอง
ทำไมไม่เข้าไปล่ะ จะได้เอาน้ำให้กิน
ไม่เป็นไร
เดี๋ยวมันก็หยุด
ไม่เป็นไรนะ
ตอนนี้แม่ฉันทำงานอยู่ ฉันเพิ่งคุยกับแม่ไป
ขึ้นไปดื่มน้ำก่อนสิ
เข้ามาเลย
มากินน้ำหน่อย
แค่เอาน้ำมาให้ก็พอแล้ว
ไม่มีใครอยู่บ้าน
ไม่เป็นไรหรอก
ก็ได้
เอานี่
ขอบใจนะ
นายทำอะไรน่ะ
นี่คือวิธีหยุดอาการสะอึก
เข้าใจแล้ว หายหรือยัง
อือ
ดื่มน้ำอีกสิ ฉันจะไปเอามือถือ
นี่ เร็วเข้า
มาตรงนี้!
คงเป็นแม่บ้านนะ
เราไม่เป็นไรแล้ว
รอดแล้ว
ไม่เป็นไรแล้ว
จุนอู
แม่ครับ
[สู้สุดใจ วัย 18]
แม่ครับ เกิดอะไรขึ้น
เธอโอเคกับเรื่องนี้มั้ย
ถ้านายโอเคฉันก็โอเค
มีคนโพสต์อะไรแปลกๆ
ข่าวลือเรื่องเกรดนายไม่ใช่เรื่องจริงใช่มั้ย
พวกนายคิดว่ายังไง
ครูเชื่อใจเธอ
ถึงแม้ว่าจะมีสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น
ครูแน่ใจว่าไม่ใช่ความผิดของเธอ
พ่อพูดถูกใช่มั้ย
ลูกเข้าใจทุกอย่าง
ไม่ค่ะ พ่อ
หนูแค่แกล้งทำเป็นผู้ใหญ่เท่านั้นเอง
หนูต้องทำแบบนั้น...
เพื่อที่จะได้ไม่เป็นภาระพ่อแม่
เธอคงเสียใจหลังจากได้เจอพ่อใช่มั้ย
สิ่งที่นายเสียดายที่สุดในชีวิตคืออะไร
ที่ฉันบอกพ่อไม่ได้ว่าฉันเป็นใคร
งั้นกลับไปบอกเขาเถอะ
ฉันหวังว่าความเสียดายทั้งหมด ของนายจะหายไป
ไม่ใช่ความผิดของเธอ
ตอนนั้น เธอยัง...
ไม่รู้เรื่องนี้
เธอคิดว่ามันเป็นทางออกที่ดีที่สุด
พวกแกทำอะไรกันน่ะ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย